DEPREM VE SONRASI



17,08,1999 Evet altı yıl geçti üzerinden. Acı kayıplar verdi bu şehir ve bu ülkenin insanları depreme. Depremde kaybettiklerimize allahtan rahmet, sevdiklerini kaybedenlerede sonsuz sabır diliyorum. Ben deprem anını yaşamadım tatildeydim beş gün sonra geldim artçıları yaşadım. Aslında çok şanslıydım o büyük sarsıntıda burada olsaydım bugün yaşıyor olamazdım belkide. Depremi yaşayanlar da uzun süre hemde çok uzun süre etkisini üzerlerinden atamadılar. O gece kardeşim istanbuldan evi aradı burada deprem oldu biz iyiyiz dedi. Gece yarısı neler olduğunu ve boyutunu anlaymadık tabiki. Gün ışıdığında önce istanbulda olan üç kardeşim için endişelendik üç gün içinde onlara ulaşıp iyilik haberlerini aldık, fakat benim bütün arkadaşlarım burada can kaybının en yoğun olduğu bölgelerdeydiler ve izmite gelene kadar kimseye ulaşamadım. Sonra göçükten çıkanlar, hastanede kalanlar....
Deprem öldürmüyor aslında biz insanlar kendimiz ve sevdiklerimizin canına kıyıyoruz üç beş kuruş için malzemeden çalarak, düzensiz ve temelsiz binalar kurarak. Hekesin aklında olaması gereken şu bence; hepimiz öleceğiz ve bu dünyadan giderken yanımızda hiçbir götürmeyeceğiz. Bu dünyada kazandıklarımız birtek insanın canını yakmaya değmezken insanlar nasıl bir düşünce ile onları öldüreceğini bilerek çürük binalar kurarlar?

Aslında konuşacak, anlatacak, dile getirilecek o kadar çok şey varki! Sadece çürük binalar kuranlar değil bu binalara izin verenler yada sistem demeliyim belki. İnsanlara değer verdiğimiz zaman bu sorunları aşabiliriz belki bilemiyorum. Yeterince bilinçlenince ...
Dileklerim o kadar çok ki arkadaşlar hangisini dile getirsem bilemiyorum...
İnsanlara insan sevgisi ile dolu yürekler diliyorum....
Belki o zaman bir şeyler değişebilir.

  • Digg
  • del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Yahoo! Buzz
  • Technorati
  • Facebook
  • TwitThis
  • MySpace
  • LinkedIn
  • Live
  • Google
  • Reddit
  • Sphinn
  • Propeller
  • Slashdot
  • Netvibes

4 yorum:

  1. NAZLICA dedi ki...

    Evet bugün çok hüzünlü bir gün.Bu gibi faciaların ardından ders almalıydık.Maalesef olmadı, olmuyor.Rahmetle anıyorum hayatını kaybedenleri. Geride kalanlara da sabır diliyorum.Çok zor olsa da hayat devam ediyor.Tekrar yaşamamak dileğiyle.

  2. Munevver dedi ki...

    SEVGİLİ FETHİYE AYNI heyecanları o gün bizde yaşadık çaresizlik sevdiklerinin akıbetini bilememek.o gün kuş olmayı kantlanmayı istedim.ablamlar Gölcükte yaşıyorlardı.Allah a şükür salimen kavuştuk ama kaybedilen canlarada kendi canımız gibi yandık .ama takdir ilahi elden gelen birşey yok.Allah o günleri birdaha hiçkimseye yaşatmasın.Dediğin gibi inşaallah ders alanlar da olur ümidiyle yaşıyoruz.sevgiler..

  3. tuhfe dedi ki...

    Dualarına katılıyorum. O gün ben de uçakta yaşadım o acı olayı. Söylenecek ve yapılacak çok şey var aslında...

    Tüm arkadaşların yazdıklarına katılıyorum, bir daha böyle acılar yaşanmamasını dilemekten başka yapacak bir şeyimin olmaması beni üzüyor.

  4. Serra dedi ki...

    Allahim bizi boyle acilardan korusun. Olenlere rahmet, kalanlara sabir ve bassagligi diliyorum. Ben yakinlarimdan kimseyi kaybetmedim depremde ama Munevver teyzenin dedigi gibi, o an kus gibi kanatlanip iyi olduklarini gormek istedim. Insanimiz kotu anlarda birbirinin yardimina kosuyor allaha sukurler olsun ki. Ama aradan 5 yil gecti ve binlar gene ayni duzensizlikle yapilmaya devam ediliyor. belediyeler sadece deprem sonrasi kurtarmaya yonelik calismalar yapmis. Oysa herkes once kendi evinde baslayarak, sonra deprem fonunda toplanan paralar ilgili kurumlarca depreme yonelik onlem almak icin kullanilarak hazirlik yapilmali. Eceli gelen mutlaka olecek ama en buyuk aci geride kalanlara. Benim gibi sevdikleri oralarda kendisi uzaklarda olanlarin nasil arada ya bu sabah kalktigimda deprem olmussa orada diye huzursuzluk yasadigini bilseniz. Lutfen unutmayalim depremi, baskalarinin unutmamasini saglayalim. Onlem almak icin tekrar hatirlatilmayi beklemeyelim.